Janusz Kowalski
Biografia
Janusz Kowalski urodził się 8 czerwca 1952 roku w Buczach. W dzieciństwie jego rodzina przeprowadziła się do Lednogóry, gdzie rozpoczął trenowanie biegów i zapasów. W 1968 roku, dzięki środkom z hodowli królików, zakupił swój pierwszy rower marki Huragan. W tym samym roku wziął udział w swoim pierwszym wyścigu z Pobiedzisk przez Kiszkowo i Kostrzyn do Pobiedzisk.
W 1969 roku zajął drugie miejsce w biegu przełajowym młodzików na poznańskim Świerczewie, a następnie został mistrzem przełajowym młodzików okręgu poznańskiego. Był zawodnikiem LZS Gniezno, LKS Wielkopolska i CWKS Legii Warszawa. W 1972 roku osiągnął trzecie miejsce w wyścigu dookoła Mazowsza i został wicemistrzem Polski w wyścigu górskim.
5 stycznia 1973 roku przeżył groźny wypadek samochodowy w Skomielnej Białej, w którym zginęli kolarz Jerzy Żwirko i trener Henryk Łasak. W tym samym roku obronił tytuł wicemistrza Polski w kolarstwie górskim. W 1974 roku zdobył złoty medal w wyścigu ze startu wspólnego amatorów na mistrzostwach świata w Montrealu, wyprzedzając Ryszarda Szurkowskiego i Szwajcara Michela Kuhna. Był to jedyny medal Kowalskiego na międzynarodowej imprezie tej rangi.
W 1975 roku wygrał Tour of Bulgaria, a rok później triumfował w Tour de Pologne. Dwukrotnie startował w Wyścigu Pokoju, zajmując czołowe miejsca w klasyfikacji drużynowej (1. miejsce w 1974, 3. miejsce w 1976). Nigdy nie wziął udziału w igrzyskach olimpijskich. Jeździł razem z najlepszymi polskimi kolarzami, będąc częścią tzw. złotej polskiej dwunastki.